"Krich an der Ukrain an an anere Länner, d’Rezessioun, eng ugeschloen Ekonomie, d’Angscht virun der Zukunft, de Klimawandel… Wéi kënne mir an esou engem Kontext d’Chrëschtnuecht feieren?", freet de Kardinol.

Hien weist drop hin, datt fir vill Leit Chrëschtdag eng kënschtlech a staark kommerzialiséiert Feier ginn ass, mat Lidder, déi a Geschäfter ëmmer erëm gespillt ginn: "Ass d’Chrëschtnuecht e reng ekonomeschen Event ginn?"

Duerno weist den Äerzbëschof op de Kär vum chrëschtleche Glawen hin: "Vläicht ass d’Chrëschtnuecht genee d’Geleeënheet, fir erëm de Mëttelpunkt vun eiser Relioun ze fannen: Gott, dee Mënsch gëtt, well hien eis gär huet, well hie bei eis si wëll, eis Mënschheet an eise Kierper, eis Schwächt an och den Doud mat eis deelt."

Dës Präsenz vu Gott verännert alles: "Wann een niewent eis steet, eis gär huet, eis hëlleft, staark ass a lieft, da gëtt alles anescht. Da fanne mir eng bannenzeg Fräiheet, déi eis hëlleft an eist Liewen ze maachen. [...] Dann ass Jesus de Prënz vum Fridden."

Zum Schluss huet den Äerzbëschof all de Leit am Land seng Wënsch vu ganzem Härz ausgedréckt: "Fridden an eisem Härz a Fridden op der Welt."